19 okt

Het ‘lelijke’ spinnetje

Het ‘lelijke’ spinnetje

Het gaat niet om de buitenkant maar om de binnenkant.

Hoi, ik ben Grollebol de Voorleestrol. Ik hou van voorlezen. Daarom noemen ze mij de voorleestrol. Hahahaha!!!! Ik ben gek op elfjes. OM OP TE ETEN!!!!, Hahahaha!!! Dat is maar een grapje hoor, ik ben ook een beetje een grapjas. Ik ben ook net als jij, een vriend van de elfjes. Ik draag net als elfjes graag bloemen in mijn haar en eet graag zoete bessen. Als ik een verhaaltje ga voorlezen voor de elfjes, nemen ze heel vaak boterbloem koekjes voor me mee. Daarom heb ik zo’n ronde buik. Hahaha!!! Vaak komen de elfjes met me knuffelen omdat ik zo’n lekkere zachte groene vacht heb. Deze week een verhaaltje wat gaat over een goede vriend van mij, Oggie het kleine spinnetje. Veel plezier met lezen!

Er was eens een klein spinnetje. Dit spinnetje heette Oggie. Oggie was het kleinste spinnetje in het hele bos. Oggie was niet alleen klein, hij zag er ook een beetje raar uit.Z’n mond stond een beetje schuin en z’n ene tand was kleiner dan de andere tand. Het ene oog stond wijd open en het andere een beetje dicht. Daarnaast had hij heel wild zwart haar, met hier en daar een kaal plekje.

Andere dieren en vooral andere spinnen waren gemeen tegen hem. Ze maakten grapjes over hoe hij eruit zag. ‘Kijk! Een lelijke pluizenbol’, riepen ze dan. Oggie was dan heel verdrietig. Hij wilde alleen maar vriendjes zijn met iedereen. Hij vond het raar dat anderen zo gemeen deden tegen hem. Zelf was hij nooit gemeen tegen anderen. Hij maakte zelfs geen spinnenweb om vliegjes te vangen en op te eten, want dat vond hij zielig. Hij had geleerd om besjes te eten, ook al vond hij dat eigenlijk niet zo lekker.

Op een dag liep Oggie door het bos. toen hij boven zich een enorm kabaal hoorde. “Help! Help!, ik zit vast!”. Boven tussen de takken van een boom was een groot spinnenweb gespannen. In het midden van het web zat een prachtige vlinder vast. De vlinder probeerde zichzelf los te maken en het web schudde heel hard heen en weer. Hoe meer de vlinder probeerde los te komen, hoe meer hij vast kwam te zitten in de draden van het web.

Oggie klom in de boom en liep naar de rand van het web. De vlinder zag Oggie en riep “Help! Help! Eet me alsjeblieft niet op lelijke spin! Ik zie er misschien wel mooi uit, maar ik ben heel vies om te eten!”. Oggie moest lachen en zei, “Dit is niet mijn web. Ik wil je helemaal niet opeten. Ik dacht ik ga die arme vlinder helpen. Ook al zeg je dat ik lelijk ben, ik ga je toch helpen”. Oggie begon toen de draadjes rond de vlinder los te bijten met zijn scherpe tandjes. De vlinder was los en fladderde weer door de lucht. Het was de mooiste vlinder die Oggie ooit had gezien.

De vlinder zei tegen Oggie “Jij doet mij denken aan een jongetje wat ik goed ken. Ik woon in het paleis en ik slaap in de slaapkamer van de elfenprinses LeiLani. Zij heeft een klein broertje. Hij heet Pilo. Pilo ziet er ook een beetje anders uit. Hij heeft grote oren en een wipneus. Maar niemand maakt daar grapjes over. Elfjes kijken alleen naar hoe je bent en niet naar hoe je er uit ziet. Pilo is heel erg aardig en jij bent ook heel aardig. Hoe zou je het vinden om ook in het paleis te komen wonen en te slapen in de slaapkamer van Pilo? Ik weet zeker dat jullie de beste vriendjes worden.

En zo werd het ‘lelijke’ spinnetje beroemd in het elfenbos. Iedereen vond hem aardig en iedereen wilde vriendjes met hem worden. Maar zijn beste vriend was Pilo.

Volgende week weer een knutselopdracht van FixNix de knutselkabouter.