15 sep

Help! Waar is mijn huis!

Help! Waar is mijn huis!

Zippie de eekhoorn komt thuis. Maar wat zijn die kabouters aan het doen?

Hallo lieve elfenvriendjes! Je kan wel merken dat de zomer bijna voorbij is. Het wordt al kouder buiten. Het regent ook steeds vaker. Echt jasje-aan-weer.

Ik hoef geen jas aan te trekken. Als het kouder wordt, dan wordt mijn vacht ook steeds dikker. Ik ben net een schaap, maar dan wel een heel groot groen schaap. HAHAHAHA!

Veel dieren in het elfenbos zijn al druk bezig met de voorbereidingen voor de herfst en de winter. Vandaag liep ik langs het hol van Bruma de beer. Ik keek naar binnen om even hallo te zeggen en toen kreeg ik zo ‘Flatsj!’ een  hap aarde in mijn gezicht gegooid. Ze was heel druk bezig met het groter maken van haar hol. Ze heeft van de zomer drie babybeertjes gekregen. Maar die groeien als kool. Ze heeft daarom extra slaapruimte nodig, zodat ze met z’n allen een fijne winterslaap hebben.

Het sprookje van deze week gaat over Zippie het eekhoorntje. Hij is ook druk bezig om zich klaar te maken voor het koude seizoen. Maar dat gaat niet helemaal goed. Ga maar gauw lezen.

Druk, druk, druk

‘Ho! Daar ligt er één. Héé! Daar ligt er nog één. hop, hop, hop’. Zippie de eekhoorn rent al de hele dag vliegensvlug door het bos. Hij is al dagenlang druk bezig met het zoeken naar eikeltjes. Hij heeft in zijn holletje hoog in een boom al een grote voorraad liggen. Nog een paar dagen hard doorwerken en dan heeft hij genoeg te eten voor de herfst en de winter.

‘Zo! Het is wel genoeg geweest’, zegt Zippie hardop tegen zichzelf. ‘Even deze laatste eikeltjes naar huis brengen en dan is het tijd om eens lekker uit te rusten. Ik ga lekker mijn slofjes aandoen, een lekker kopje honingthee maken, een sappig eikeltje knabbelen en dan naar bed. Morgen is er weer een dag. Hop, hop, hop, *zoef*!’ en weg is Zippie!

Een kleine grote vergissing

Zippie is bijna bij zijn huis als hij wat vreemds hoort. Het lijkt wel gehak en gezaag en het lijkt wel alsof er heel veel mensen aan het zingen zijn. Zippie komt steeds dichter bij zijn huis en de geluiden worden steeds harder. Het lijken wel kabouters die zingen:

Hakketak. Werk maar snel. Kabouters hakken, ja dat kunnen we wel. ZigZagZig. Heen en weer. Kabouters zagen recht, iedere keer.

‘Hakken? Zagen? Wat zijn ze aan het doen?’. Zippie vliegt onder een struik door en kijkt nu naar zijn boom. Een heleboel kabouters zijn druk bezig om met zagen en hakbijlen zijn boom in kleine stukjes hout te veranderen. De hele bovenkant van de boom is al weg. De stam wordt al snel kleiner. Op de grond staan allemaal karretjes vol met houten stukjes. Aan elke karretje zitten vier muizen vast. De muizen zijn eikeltjes aan het eten. Zippies eikeltjes!

‘AAAAAAAAAAH!!!!! WAT ZIJN JULLIE AAN HET DOEN! DAT IS MIJN HUIS! DAT ZIJN MIJN EIKELTJES!’

Het is gelijk doodstil op het veld. Alle kabouters en muizen kijken naar Zippie. Het kaboutertje wat het dichts bij Zippie staat zegt ‘O jee. Ik denk dat er sprake is van een kleine vergissing…’

Zippie loopt nu helemaal rood aan ‘EEN KLEINE VERGISSING! EEN KLEINE VERGISSING! EEN GROTE VERGISSING BEDOEL JE!’.

Samen staan we sterk

‘Hoi, ik ben HaxNax’, zegt de kabouter. Ik ben vandaag de hoofdkabouter. Wij hebben aan de elfen gevraagd, of we een boom in stukjes mochten hakken voor de winter. Ze hebben er één aangekruist op een kaart. Ik ben bang dat kabouter SufNuf niet opgelet heeft. Hij wees deze aan. Maar dit is niet de goede boom. Het is die boom daar iets verderop, die we om moesten hakken. Ik vond het al zo raar dat al die verse eikels opeens uit een gat vielen. We hebben ze maar aan onze muizen gegeven. Die zijn er gek op. Maarre…dit is jou huis begrijp ik….en dat waren jou eikels?’

Zippie kijkt heel sip ‘M’n gezellige holletje is weg. M’n eikeltjes zijn weg. Wat moet ik nu doen? Ik kan wel janken ‘BOEHOEHOEHOE!!! *snif* *snif*’.

HaxNax kijkt heel schuldig. Hij vind het heel erg. Opeens klaart zijn gezicht op. ‘Ik heb een idee! Kom we gaan je helpen. Alle kabouters verzamelen!!!! Jongens, wij gaan voor onze vriend Zippie een prachtig nieuw huis maken, in de boom die we om hadden moeten hakken. SufNuf, als jij nu eens aan onze vrienden de elfen vraagt of ze willen helpen met eikels zoeken, dan kan Zippie vanavond nog in zijn nieuwe huis slapen. Wat denken jullie ervan kabouters!’. In koor klinkt er een harde ‘JA!’.

Klaar!

De dag is voorbij. De zon is onder. Zippie zit tevreden in zijn nieuwe holletje. Het is echt ontzettend mooi geworden. De kabouters hebben prachtige bloemen van hout uitgehakt in de muren en allemaal leuke meubeltjes gemaakt. Zelfs een heerlijke schommelstoel. Zippie zit erin. Hij wiegt zachtjes heen en weer. Hij heeft zijn slofjes aan zijn voeten en hij drinkt een heerlijk warm kopje honingthee. Hij knabbelt zachtjes op een sappige eikel.

‘Morgen ga ik eerst een grote vlag ophangen’, denk hij. ‘Pas op! Niet omhakken! Zippie woont hier’.

Laat ons op facebook of via de mail weten wat je van het verhaaltje vind. Tot volgende keer!