03 mei

Een mooie dag

Een mooie dag

Elfjes zorgen voor alles wat groeit en bloeit in het elfenbos. Zaza en Tonki vliegen een rondje door het bos met mama. Heeft iemand hun hulp nodig?

Hoi lieve elfenvriendjes. Ik ben gek op dieren en dol op bloemetjes. Daarom draag ik ook rode bloemen in mijn haar. Dat past goed bij mijn groene vacht. Mooi toch?

Je weet natuurlijk dat elfjes ook veel geven om planten en dieren. Een geknakte bloem of een dier met pijn. Een elfje kan daar niet tegen. Ze vliegen vaak een rondje door het elfenbos  om te kijken of alles goed gaat in het bos. Deze week vliegen Zaza en Tonki met mama mee. Heeft iemand hun hulp nodig? Ga maar gauw lezen…

“Pffff, pffff….Hé niet zo snel! Ik heb een beetje teveel stuifmeelpap gegeten bij het ontbijt.  Ik zit nog vol”. Zaza en mama moeten lachen. “Kom op Tonki!”, roept Zaza. “Je zegt altijd tegen mij dat je de snelste van je klas bent. Daar merk ik helemaal niks van!”.

Vandaag zijn Zaza en Tonki met mama op pad. Het is een prachtige lentedag. De zon schijnt. Het bos is groen en overal beginnen de bloemetjes te groeien. ‘O jongens! Kom eens kijken”. Mama vliegt iets verderop en hangt in de lucht bij een grote boom.

“Kijk, zien jullie dat? Die bloemen daar. Dat zijn viooltjes. Die groeien in de schaduw van die grote boom. Dat gaat niet goed. Helpen jullie mij om ze op een plek met zon te planten?”. Zaza en Tonki graven voorzichtig een bloembolletje uit. Mama vliegt naar de top van de stengel. Ze pakt de stengel en begint zachtjes te trekken. “Plop!”, het bloembolletje is los. Samen vliegen ze naar een mooie open plek midden tussen de bomen. Zaza en Tonki graven een gaatje. Mama plant het bloembolletje. En zo doen ze het ook met de andere bloemen.

“Gek hè”, zegt Tonki. “Ik weet dat bloemen geen gezicht hebben. Toch lijkt het wel of ze er blijer uitzien. Vinden jullie ook niet?”. Mama geeft Tonki een kusje op zijn bol. “Misschien komt dat wel omdat jezelf blij bent. Het is leuk om te helpen”.

Samen vliegen ze verder. Even later…..

“Tweet! Tweet! HELP! HELP! M’n kindje! M’n kindje! Tweet! Tweet!”. Het is een musje. Het vliegt heel snel rondjes boven een pluk hoog gras. Ze vliegen er opaf. “O Gelukkig! Elfjes help me! Er landde net een dikke duif in mijn nest. Ze had haar bril niet op en ze dacht dat ze in haar eigen nest zat. Ik heb haar net weggestuurd, maar het was al te laat. Ze heeft mijn eitjes per ongeluk uit het nest geduwd en nu liggen ze in dit hoge gras. Ze worden te koud zo. Ze moeten snel terug in het nest. Kunnen jullie mij helpen?”.

“Oei”, zegt mama. “Dat wordt moeilijk. We hebben wel sterke vleugels. Maar ik weet niet of ik zo’n ei kan vasthouden. Ik zou het heel erg vinden, als ik er één laat vallen en dat het kapot gaat. Weet je wat. Ik heb een idee. Zaza, Tonki, blijven jullie even bij mevrouw mus. Ik ben zo terug.”

Even later is mama terug. Wie is dat bij haar? Het is groot…het is groen….het is pluizig….het heeft bloemen in zijn haar…HET IS GROLLEBOL!!! Zaza en Tonki vliegen Grollebol om de nek en geven hem een dikke knuffel. “HAHAHAHA!!! Ik ben ook blij om jullie te zien. Ik heb begrepen dat mijn hulp nodig is? Waar zijn de eitjes?”. De eitjes liggen snel weer in het nest. Het musje is superblij. “Tweet! Tweet! Als m’n schatjes uitgekomen zijn, komen we met zijn allen op visite bij jullie. Dank jullie wel en vooral ook jij bedankt Grollebol. Ik zal de mooiste bloem in het bos zoeken, om in je haar te doen”.

De elfjes gaan tevreden naar huis. Ze hebben mooie verhalen voor papa. Grollebol gaat ook mee. Tegen een kopje kamille thee met boterbloemkoekjes kan hij natuurlijk geen nee zeggen.

Vond je het verhaaltje leuk? Deel het dan op facebook, of ander social media of laat een berichtje achter op onze facebook. We horen graag van je.